تبلیغات
طلبه ارشادگر
 
طلبه ارشادگر
طلبگی ، تنها افتخار تمام دوران زندگی ام
درباره وبلاگ


با سلام و عرض ادب خدمت همه شما مؤمنان ، سروران ، خوبان ، پاکان و محبّان اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام .
با افتخار می گویم طلبه علوم دینی هستم و در حوزه علمیه خاتم الأنبیاء شهر داران مشغول به تحصیل می باشم .
با توجه به این که مطالب این وبلاگ در قالب موضوعات مختلف ارائه شده است ، لطفا برای دسترسی آسان و سریع به مطلب مورد نظر خود به بخش موضوعات مراجعه نمایید .

ضمنا می توانید فونت های بسیار زیبای این وبلاگ را با حجم کم از قسمت دانلود متنی ، دانلود نموده و بعد از خارج نمودن آن ها از حالت فشرده ، در کنترل پنل ، قسمت فونت ها کپی نمایید .
مؤفق ، مؤیّد ، پیروز و سربلند باشید .
التماس دعا

مدیر وبلاگ : ابراهیم قربانی نهرخلجی
مطالب اخیر

چرا امام حسین(ع) در روز عاشورا دعا نفرمودند تا باران بیاید و چرا از نیروهای غیبی استفاده نکردند تا پیروز شوند؟!

مسلّم است که دعای حضرت نه تنها در مورد باریدن باران، مستجاب می گردید بلکه اگر ایشان برای پیروزی و نصرت خویش نیز دعا می کردند، قطعا مستجاب می شد، اما پیامبران و امامان معصوم(ع) ملزم بودند که در تمام کارها و زندگی روزمره ی خود از ابزار و اسباب عادی استفاده کنند .

آنها در برخورد با دوستان، دشمنان، رفع حوایج زندگی و ... از علمی که عادی به دست آمده استفاده می کردند و دست به اعجاز و کار خارق العاده نمی زدند مگر در موارد مخصوص و به اذن الهی که مصلحت دین خداوند و هدایت مردم در آن بود .

ادامه مطلب



نوع مطلب : پاسخ به شبهات محرّم و عزاداری، 
برچسب ها : پاسخ به شبهات محرّم و عزاداری ( چرا امام حسین(ع) در روز عاشورا دعا نفرمودند تا باران بیاید )،
لینک های مرتبط :
نظرات ()

امام حسین(ع) برای قیام خود، سفری را آغاز کردند که پر از خطر بود؛ آیا عاقلانه نبود که خانواده ی خود را به همراه نمیبردند؟!

همراهی خانواده ی امام حسین(ع) در حادثه کربلا می تواند به خاطر عوامل زیر باشد :

1 - پیام رسانی 

قیام مقدس امام حسین(ع) دو چهره دارد که بر اساس آن، کارها تقسیم شد؛ یکی جانبازی، فداکاری و شهادت و دیگری پیام رسانی. نقش مردان در حادثه عاشورا جانبازی و شهادت بود و خانواده امام(ع) در قسمت دوم نقش ایفا می کند. البته زنان در تربیت رزمندگان و تشویق آنها نیز نقش ایفا کردند، اما وظیفه اساسی آنها پیام رسانی بود .

در حقیقت امام حسین(ع) با آوردن خانواده خود، مبلّغان خود را به شهرهای مختلف و حتی به قلب حکومت دشمن فرستاد و پیام خود را به گوش همگان رسانید . پرچمدار پیام رسانی، حضرت زینب(س) بود. بی شک اگر بازماندگان امام(ع) به افشاگری نمی پرداختند یزیدیان، نهضت بزرگ آن حضرت را کم ارزش و چهره آن را وارونه نشان می دادند .

ادامه مطلب



نوع مطلب : پاسخ به شبهات محرّم و عزاداری، 
برچسب ها : پاسخ به شبهات محرّم و عزاداری ( چرا امام حسین علیه السلام خانواده خود را به کربلا برد؟ )، Moharam95،
لینک های مرتبط :
نظرات ()

یکی از شرایط امر به معروف، امنیّت و نبودن خطر جانی است؛ پس چرا امام حسین که می­دانستند جانشان در خطر است با قیام خود، امر به معروف کردند؟!

صحیح است که امر به معروف و نهی از منکر تا زمانی واجب است که ضرری جدی به ما نرسد، اما فرق است بین امر به معروف و نهی از منکرهای عادی - که غرض آن بازداری اشخاص از معصیت و گناه است - و بین امر به معروف و نهی از منکری که جنبة احیای دین دارد و ترک آن موجب خسارت  های جبران ناپذیری بر مسلمین شود.

روشن است که در صورت اول، شرط امر به معروف و نهی از منکر امنیت جانی است، اما باید توجه داشته باشیم که در صورت دوم اقدام به امر به معروف و نهی از منکر مشروط به امنیت جانی نیست و باید دین را یاری کرد و خطر را از اسلام دفع نمود اگر چه به فدا کردن جان و مال باشد.

ادامه مطلب



نوع مطلب : پاسخ به شبهات محرّم و عزاداری، 
برچسب ها : پاسخ به شبهات محرّم و عزاداری ( چرا امام حسین علیه السلام که می­دانستند جانشان در خطر است با قیام خود امر به معروف کردند؟ )،
لینک های مرتبط :
نظرات ()

ائمه برای سید الشهداء بسیار عزاداری و گریه میکردند؛ آیا این کار با صبر در برابر مصیبت ها منافات ندارد؟!

عزاداری ائمه برای امام حسین علت های مختلفی داشته است. از جمله :

1 - گریه ی عاطفی

قلب مردان خدا كانون عواطف است و جاى تعجب نیست كه در مصیبت و فراق عزیزان، اشكهایشان همچون سیلاب جارى شود. این یك امر عاطفى است؛ مهم آن است كه كنترل خویشتن را از دست ندهند یعنى سخن و حركتى بر خلاف رضاى خدا نگویند و نكنند .

ادامه مطلب



نوع مطلب : پاسخ به شبهات محرّم و عزاداری، 
برچسب ها : پاسخ به شبهات محرّم و عزاداری ( عزاداری و گریه زیاد ائمه برای امام حسین )،
لینک های مرتبط :
نظرات ()

امام حسین با شهادت خویش به مقام فنا که بالاترین مرحله ی سلوک معنوی است رسیدند؛ پس اشک ریختن برای ایشان چه معنایی دارد؟!

این بحث از دو جنبه قابل بررسی است؛ یکی جنبه ی فردی و دیگری جنبه ی اجتماعی. شهادت در اسلام از جنبه ی فردی (یعنی برای شخص شهید) یک موفقیت است، بلکه بزرگترین موفقیت است؛ آرزوست، بلکه بزرگترین آرزوست. امام حسین فرمود: جدّم پیامبر اکرم به من فرموده است که تو درجه ای نزد خدا داری که جز با شهادت به آن درجه نایل نخواهی شد .

پس شهادت امام حسین برای خود او یک ارتقا است، عالی ترین حد تکامل است و جشن و شادمانی نیز دارد .

ادامه مطلب

نوع مطلب : پاسخ به شبهات محرّم و عزاداری، 
برچسب ها : پاسخ به شبهات محرّم و عزاداری ( اشک ریختن برای امام حسین چه معنایی دارد؟ )،
لینک های مرتبط :
نظرات ()

آیا برگزاری مراسم عزاداری برای امام حسین علیه السلام موجب ناراحتی های روحی و روانی و ایجاد کسالت در شیعیان نمی شود ؟

عزادران امام حسین با حضور در مراسم عزاداری آن حضرت در واقع خویشتن را مصیبت زده و داغدار حادثة عاشورا می یابند. البته عزاداری امام حسینگرچه به گونه ای است که شرکت کنندگان در آن غمبار و گریان می شوند، اما این گونه مراسم تأثیرات روانی بسیار مطلوبی بر روی آنها بر جای میگذارد .

ادامه مطلب




نوع مطلب : پاسخ به شبهات محرّم و عزاداری، 
برچسب ها : پاسخ به شبهات محرّم و عزاداری ( ناراحتی های روحی و روانی با عزاداری و گریه بر امام حسین )،
لینک های مرتبط :
نظرات ()

امام حسین قرن ها قبل به شهادت رسیده اند؛ اینکه امروزه برای ایشان عزاداری می کنیم چه فایده ای دارد؟!

عزاداری برای امام حسین برای مردم جامعه در هر زمانی که باشد آثار و فوایدی دارد که به مهمترین آنها اشاره می شود :

الف) زنده نگاه داشتن نهضت عاشورا

عزاداری برای امام حسین سبب شده است تا یاد، نام و پیام‌های نهضت عاشورا زنده و جاوید بماند و آموزه‌ های آن به همه ی بشریت انتقال یابد. از این طریق، همه ی مردم در طول تاریخ، با ستم ستیزی، آزادگی، شهادت طلبی، ایثار و حقیقت جویی آشنا شده اند. در این باره سخن یك نویسنده ی غربی بسیار جالب توجه است :

ادامه مطلب



نوع مطلب : پاسخ به شبهات محرّم و عزاداری، 
برچسب ها : پاسخ به شبهات محرّم و عزاداری ( فایده عزاداری برای امام حسین علیه السلام )،
لینک های مرتبط :
نظرات ()

مگر در اسلام لباس سیاه مکروه نیست ؛ پس چرا در عزاداری امام حسین لباس سیاه می پوشیم؟

در جواب این سوال باید بگوییم حكم كراهت رنگ سیاه همیشگی نیست و در چند مورد استثنا شده است و کراهتی ندارد. یکی از این موارد، پوشیدن لباس سیاه در مراسم عزاداری است.

لذا استفاده از رنگ مشكی در مراسم عزاداری كراهتی ندارد و حتی اگر آن مراسم عزاداری، برای معصومین باشد ثواب هم دارد. محکمترین دلیل این مطلب، این است که خود ائمه به صورت عملی چنین کاری را تأیید کرده اند. مثلا امام حسن در سوگ امیرالمؤمنین على جامة سیاه بر تن كرد و با همین جامه به میان مردم آمد.



نوع مطلب : پاسخ به شبهات محرّم و عزاداری، 
برچسب ها : پاسخ به شبهات محرّم و عزاداری ( چرا در عزاداری امام حسین لباس سیاه می پوشیم؟)،
لینک های مرتبط :
نظرات ()

می گویند: «گریه بر امام حسین گناهان بزرگ را از بین می برد» مگر می شود کسی که عمری با گناه زندگی کرده است فقط به خاطر اینکه در عزای امام حسین شرکت کرده گناهانش بخشیده شود؟!

امام رضا علیه السلام می فرمایند :

گریه کردن بر امام حسین گناهان بزرگ را از بین می برد.»

این حدیث عظمت و بزرگی مقام سید الشهداء را به ما می فهماند. مقام آن حضرت آنقدر بالاست که گناه گنهکاران با ریختن قطره اشکی از بین می رود و قلم عفو و بخشش بر همه ی این گناهان کشیده می شود .

آری، شفاعت امام حسین هم در آخرت سبب نجات گنهکاران از عذاب دوزخ و هم در دنیا سبب رستگاری علاقه مندان به آن حضرت است. به فرموده ی پیامبر اکرم همه ی چشم ها در قیامت گریانند مگر چشمی که در عزای حسین گریسته باشد .

اما این نکته مهم است که عقیده به شفاعت امام حسین نباید دوستداران را به گناه و معصیت گستاخ سازد. اینکه بگوییم: «تمام غرق گناهیم و یک حسین داریم صحیح است اما مجوّزی برای ارتکاب گناه نیست. لذا شفاعت آن حضرت شامل کسانی می شود که نماز و واجبات دینی را سبک نشمارند و حق مردم را تضییع نکنند و لایق شفاعت او باشند .

ادامه مطلب



نوع مطلب : پاسخ به شبهات محرّم و عزاداری، 
برچسب ها : پاسخ به شبهات محرّم و عزاداری ( بخشیده شدن گناهان به خاطر شرکت در عزاداری )،
لینک های مرتبط :
نظرات ()

چرا شیعیان در روزهای قبل از عاشورا (شهادت امام حسین) برای ایشان عزاداری می کنند؛ مگر نباید بعد از شهادت عزاداری کرد ؟

عزاداری های پیش از عاشورا مقدمه ی ورود در عزاداری روز عاشورا است. اصل عزاداری برای امام حسین از مستحبات مؤکّد اسلام است اما شکل، نحوه و زمان آن بستگی به عادت ها و رسوم مردم دارد؛ مثلا در برخی مناطق، عزاداری برای آن حضرت از روز هفتم آغاز شده و تا روز عاشورا ادامه دارد و در بعضی مناطق، عزاداری از اول محرم تا روز عاشورا برقرار است. در بعضی شهرها نیز روضه های مستمر در مواقع مختلف سال - به ویژه از اول محرم تا آخر ماه صفر - ادامه دارد همه ی این عزاداری ها خوب است و اشکالی ندارد و از آنجا که شهادت امام در سال های قبل اتفاق افتاده است در هر صورت عزاداری ها در هر زمان باشد بعد از واقعه خواهد بود.

عطش عشق ( پاسخ به شبهات محرم و عزاداری ) روح الله زال و حسین جمالی صفحة 89



نوع مطلب : پاسخ به شبهات محرّم و عزاداری، 
برچسب ها : پاسخ به شبهات محرّم و عزاداری ( چرا شیعیان در روزهای قبل از عاشورا برای امام حسین عزاداری می کنند )، Moharam٩٥،
لینک های مرتبط :
نظرات ()

در تاریخ آمده است که «مسلم بن عقیل» زمانی که در خانة «هانی» بود می توانست ابن زیاد را بکُشد ولی نکشت؛ چرا این کار را نکرد؟ اگر او را کشته بود حادثة عاشورا اتفاق نمی افتاد!

در متون تاریخی آمده است که وقتی «مسلم بن عقیل» در کوفه بود در خانة «هانی بن عروه» اقامت داشت. شبی که «عبید الله بن زیاد» برای میهمانی به خانة هانی آمده بود، مسلم بن عقیل در خانة او مخفی شد. این فرصت بسیار مناسبی برای کشتن عبیدالله بن زیاد بود، امّا مسلم او را نکشت.

بعد از رفتن عبیدالله از مسلم پرسیدند: چرا از مخفیگاهت بیرون نیامدی تا او را بکشی؟ او در جواب می گوید: دو چیز باعث شد که او را نکشم، یکی اینکه هانی راضی نبود عبیدالله را در خانة او بکشم و دیگری اینکه ترور را صحیح نمی دانم و از پیامبر اکرم نقل شده است که مؤمن دست به ترور نمی زند.

ادامه مطلب



نوع مطلب : پاسخ به شبهات محرّم و عزاداری، 
برچسب ها : پاسخ به شبهات محرّم و عزاداری ( چرا مسلم ابن عقیل ابن زیاد را نکشت ؟)،
لینک های مرتبط :
نظرات ()

فضیلت زیارت حضرت معصومه

قال الصادق علیه السلام :

لَنَا حَرَماً وَ هُوَ قُمُّ وَ سَتُدْفَنُ فِیهِ امْرَأَةٌ مِنْ وُلْدِی تُسَمَّى فَاطِمَةَ مَنْ زَارَهَا وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ.

برای ما حرمی است و آن قم است و در آینده زنی از فرزندان من به نام فاطمه در آنجا مدفون می گردد هرکس او را زیارت کند بهشت براو واجب می شود .

بحارالانوار جلد 48 صفحة 318



نوع مطلب : احادیث ناب، 
برچسب ها : احادیث ناب ( فضیلت زیارت حضرت معصومه )،
لینک های مرتبط :
نظرات ()

روز بیست و پنجم ذی الحجه ، روز نزول سوره هل أتى‏ :

روز بیست و پنجم ماه ذى‏الحجّه، روزى است كه سوره «هل اتى» در آن روز نازل شد.  در شأن نزول این سوره جمع زیادى از علماى شیعه و سنّى نقل كرده‏اند كه امام حسن و امام حسین علیهما السلام بیمار شدند و پیامبر صلى الله علیه و آله به عیادتشان آمد و به على علیه السلام فرمود: چه خوب است براى شفاى آنان نذرى كنى.

حضرت على علیه السلام و حضرت فاطمه علیها السلام و فضّه براى شفاى آنان سه روز روزه نذر كردند.

وقتى كه حسنین علیهما السلام شفا یافتند، آنان براى اداى نذر روزه گرفتند- ومطابق برخى از روایات حسنین علیهما السلام نیز روزه گرفتند- در حالى كه از نظر موادّ غذایى در زحمت بودند. به‏ هنگام افطار كه مقدارى نان را براى افطار آماده كرده بودند، صداى مسكینى را شنیدند كه تقاضاى كمك داشت. على علیه السلام و فاطمه علیها السلام و فضّه و حسن و حسین علیهما السلام نان خود را به آن مسكین دادند و خود در آن شب جز آب ننوشیدند.

غروب فردا نیز به هنگام افطار یتیمى اظهار نیاز كرد و بار دیگر جریان شب گذشته تكرار شد و آنان با مقدارى آب افطار كردند.

روز سوم نیز به هنگام غروب اسیرى به در خانه آنان آمد و آن خانواده كرامت و بزرگوارى و ایثار، از سهم نان خود گذشتند و آن را به اسیر دادند.

فردا على علیه السلام دست حسن و حسین را گرفت و خدمت پیامبر صلى الله علیه و آله آمد، چشم پیامبر به بچّه ‏ها افتاد كه از شدّت گرسنگى مى‏ لرزیدند؛ علّت را جویا شد و على علیه السلام ماجرا را تعریف كرد.

پیامبر صلى الله علیه و آله ناراحت شد و با هم به منزل حضرت زهرا علیها السلام آمدند، در این حال جبرئیل فرود آمد و سوره هل أتى (انسان) را از جانب خداوند آورد. در این سوره از ایثار توأم با اخلاص اهل‏بیت علیهم السلام به عظمت و بزرگى زیاد یاد شده است.

  براى این روز اعمالى ذكر شده است :

1- مرحوم «سیّد بن طاووس» از «شیخ مفید» نقل مى‏ كند كه مستحب است در چنین روزى روزه بگیرند، زیرا در چنین روزى خداوند فضیلت و برترى اهل‏بیت رسول خدا را آشكار ساخت.

 2- در شب بیست و پنجم و روز بیست و پنجم براى تأسّى به آن بزرگواران انفاق و اطعام و صدقه دادن به فقرا مناسب است .

3- مناسب است در این روز غسل زیارت انجام دهند و ائمّه علیهم السلام را زیارت كنند مخصوصاً خواندن زیارت جامعه در این روز مناسب است.

كلیات مفاتیح نوین صفحة 903



نوع مطلب : اعمال عبادی، 
برچسب ها : اعمال عبادی،
لینک های مرتبط :
نظرات ()

روز بیست و چهارم ذی الحجه (روز خاتم بخشى على علیه السلام و روز مباهله):

توضیح مختصر در مورد این روز :

بیست و چهارم ماه ذى‏الحجّه، یادآورِ دو خاطره مهمّ تاریخى در اسلام است :

1- روزى است كه امیر مؤمنان على علیه السلام در آن روز، در حال ركوع انگشتر خود را به سائل فقیر عنایت كرد؛ این عمل خالصانه و ایثارگرانه امیر مؤمنان علیه السلام بقدرى پرارزش بود كه آیه 55 سوره مائده در شأن آن نازل شد:

«إنَّما وَلِیُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذینَ آمَنوُا الَّذینَ یُقیمُونَ الصَّلاةَ وَ یُؤتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ»؛

سرپرست و ولىّ شما تنها خداست و پیامبر او و آنها كه ایمان آورده‏اند؛ همانها كه نماز را برپا مى‏دارند و در حال ركوع، زكات مى‏دهند!»  جا دارد كه مؤمنان با یادآورى این خاطره مهم و تفسیر آیه شریفه، و ذكر مناقب و فضایل امیرمؤمنان علیه السلام این روز را گرامى دارند و خود نیز در تصدّق و انفاق به فقرا و نیازمندان، به آن حضرت تأسّى جویند.

2- واقعه مهمّ دیگر «مباهله» رسول خدا با مسیحیان نجران است.  پس از گفتگوى فراوان نصاراى نجران با رسول خدا صلى الله علیه و آله درباره حضرت مسیح علیه السلام سرانجام علماى نصارا از پذیرفتن حق خوددارى كردند و كار به مباهله كشیده شد. (مباهله یعنى نفرین كردن دو نفر نسبت به یكدیگر كه هركس ناحق مى‏گوید گرفتار مجازات الهى شود).

براین امر توافق شد كه در چنین روزى مسیحیان نجران با رسول خدا «مباهله» نمایند و نفرین كنند كه هر گروه و جمعیّتى كه ناحق مى‏گوید، رسوا و مجازات شود.

خداوند طبق آیه 61 سوره آل عمران به پیغمبر صلى الله علیه و آله فرمود:

«فَمَنْ حاجَّكَ فیهِ مِن بَعدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْنائَكُم وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُم وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَى الْكاذبِینَ»؛

هرگاه بعد از علم و دانشى كه (درباره حضرت مسیح علیه السلام) به تو رسیده، كسانى با تو به محاجّه و ستیز برخیزند، به آنها بگو: بیایید ما فرزندان خود را دعوت كنیم، شما هم فرزندان خود را؛ ما زنان خویش را دعوت نماییم شما هم زنان خود را؛ ما از نفوس خود دعوت كنیم، شما هم از نفوس خود؛ آنگاه مباهله كنیم؛ و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار دهیم».

پیرو این دستور الهى، رسول خدا صلى الله علیه و آله در حالى كه فرزندش حسین علیه السلام را در آغوش داشت و دست حسن علیه السلام را در دست گرفته بود و على و فاطمه علیهما السلام نیز همراه او بودند، به سمت محلّ مباهله حركت كرد.

نصارا، چون چنین جمعیّتى و نشانه‏هایى را از نزدیك شدن كیفر الهى دیدند، وحشت كردند و از «مباهله» منصرف شدند و حاضر به پذیرفتن جزیه گردیدند.  این داستان نشانه دیگرى از عظمت اهل‏بیت علیهم السلام و حقّانیّت رسول خدا صلى الله علیه و آله و دین اسلام است.

بنابراین، بسیار شایسته است مسلمانان در چنین روزى، با یادآورى و آگاهى بیشتر از این جریان، عظمت و بزرگى رسول خدا و اهل‏بیت پاكش را به خاطر آورند و بر معرفت خویش نسبت به آنان بیفزایند، و به شكرانه آن به نیازمندان انفاق كنند.

به هر حال، این روز، روز باعظمتى است كه چند عمل براى آن نقل شده است :

1- این روز را به شكرانه این بركات بزرگ، روزه بدارد.

2- غسل كند و بهترین لباسش را بپوشد و خود را معطّر نماید.

3- نیم ساعت قبل از ظهر، دو ركعت نماز بخواند؛ در هر ركعتى یك مرتبه سوره «حمد» و ده بار سوره «قل هو اللَّه احد»، ده بار «آیةالكرسى» و ده بار سوره «انّا انزلناه» را بخواند.

در روایتى از امام صادق علیه السلام براى این نماز پاداش فراوانى ذكر شده است.

4- دعاى روز «مباهله» را بخواند كه از امام صادق علیه السلام نقل شده است‏

كلیات مفاتیح نوین ؛ صفحة 896 به نقل از :

اقبال، صفحه 515

مصباح المتهجّد، صفحه 758



نوع مطلب : اعمال عبادی، 
برچسب ها : اعمال عبادی،
لینک های مرتبط :
نظرات ()


( کل صفحات : 162 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   


موضوعات
صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی