احادیث ناب ( امید به خدا )

خداوند متعال می فرماید :

« به عزّت و جلالم سوگند که اُمید هر کس را که به غیر من امید بندد ، به یأس مبّدل میکنم و به او جامه ی خواری در نزد مردم می پوشانم ، و از قرب خود ، دورش می کنم و پیوندش با خودم را می برم و گمنامش می سازم ، زیرا غیر مرا در نظر می گیرد . وای بر او ! آیا در سختی هایش به غیر من دل می بندد ، با آن که سختی ها به دست من است؟ و به جز من امیدوار می شود ، درصورتی که منم زنده ی جاویدان ؟ و درهای بسته ی بندگانم را می کوبد و درب مرا که همیشه باز است ، رها می کند ؟

ادامه مطلب


کیست که برای بخشودن گناهانِ فراوانش به من امید بسته باشد و من امیدش را نا امید کرده باشم؟ من آرزوهای بندگانم را متّصل به خویش قرار داده ام ، و امیدشان را نزد خود برای آن ها ذخیره کرده ام ، و آسمان هایم را از کسانی که از تسبیح گویی من خسته نمی شوند ، آکنده ساخته ام ، و به فرشتگانم دستور داده ام که درهای میان من و بندگانم را نبندد . آیا آن که حادثه ای از حوادث من او را در فشار قرار می دهد ،نمی داند که هیچ کس نمی تواند جز با اجازه ی من ، آن را بر طرف کند ؟

پس چرا بنده با آرزویش از من روی گردان می شود ؟ چرا از من که بی درخواست به او عطا کرده ام ، در خواست نمی کند و از غیر من درخواست می کند ؟ آیا فکر می کند من که ابتدائاً و بی درخواستِ خَلقَم ، به آن ها عنایت می کنم ، اگر از من درخواست شود ، جواب درخواست کننده را نمی دهم ؟ مگر من بخیلم که بنده ام مرا بخیل می داند ؟

آیا دنیا و آخرت از آن من نیست ؟ آیا آقایی و بخشندگی ، صفت من نیست ؟ آیا فضل و رحمت به دست من نیست ؟ آیا آرزوها جز به من منتهی می شوند ؟ پس چه کسی جز من آن ها را قطع می کند ؟ و چرا امیدواران ، به غیر من امید می بندند ؟

به عزّت و جلالم سوگند ، اگر آرزوهای اهل زمین و آسمان را جمع کنم و آرزوهای یکایک آن ها را بر آورم ، به اندازه ی کوچکترین ذره ای هم از مُلک من کاسته نمی شود. چگونه عطایی که من بخشنده ی آنم ، کاستی گیرد ؟

بیچاره ناامیدان از رحمت من ! بدبخت ، کسی که مرا نافرمانی کند و به حرام های من رو آورد و مرا در نظر نگیرد و بر من گستاخی کند ! »



موضوع: احادیث ناب، برچسب ها: حدیث،
[ شنبه 18 دی 1395 ] [ 04:24 بعد از ظهر ] [ ابراهیم قربانی نهرخلجی ]
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات