تبلیغات
طلبه ارشادگر - هدف از لعن و نفرین بر قاتلان و دشمنان امام حسین
هدف از لعن و نفرین بر قاتلان و دشمنان امام حسین چیست؟ مگر آنها نمرده اند؟ آیا لعن و نفرین آنها جهت نزدیكی به خداست؟
باید به تفاوت دو مفهوم سبّ و لعن اشاره كنیم و آن گاه منافات نداشتن لعن با روح تعالیم اسلامی را روشن نماییم.
سبّ به معنای دشنام دادن است و در قرآن از آن نهی شده است. در آیه108 سوره انعام آمده است: "ولا تسبوا الذین یدعون مِن دون الله فیسبوا الله عدواً بغیر علم؛ كسانی كه غیر خدا را می پرستند دشنام ندهید كه از سر دشمنی و نادانی خداوند را دشنام دهند".
ادامه مطلب
این آیه یكی از ادب های دینی را خاطر نشان می كند كه با رعایت آن، احترام مقدسات جامعه دینی، محفوظ مانده، دستخوش اهانت و ناسزا و مسخره نمی شود، چون طبیعی است هر فرد از مقدّسات خود دفاع كند، بنابراین اگر مسلمانان به منظور دفاع از پروردگار، بت های مشركان را دشنام دهند، تعصب جاهلیت، مشركان را وادار می سازد به حریم مقدّس خداوند اهانت كنند، از این رو دستور می دهد به خدایانِ مشركان ناسزا نگویید.
لعن به معنای لعنت و نفرین كردن است. لعن خداوند یعنی دور ساختن از رحمت و عفو و مغفرت خویش اما توسط ملائكه و دیگر لعن كنندگان، طلب دوری از رحمت خدا برای لعنت شوندگان است. (1)
لعن در قرآن از طرف خدا، ملائكه و دیگر لعن كنندگان به كافران و منكران و ظالمان و دروغ گویان آمده است: "ان الله لعن الكافرین و اعدّ لهم سعیراً؛ خداوند كافران را لعن می‌كند و عذاب را برای آنان آماده كرده است". (2)
لعن نوعی اعلام انزجار و بی‌ارزشی لعن شونده است.
درست است كه قاتلان امام حسین از دنیا رفته‌اند، ولی كار آنها مورد تنفر ما است و ما با لعن آنان، از عمل زشتشان اعلام تنفر می‌كنیم. حزب شیطان سابقه دار است و قاتلان امام حسین(ع) یك گروه از این زنجیره‌اند. هر كس به كار آنها راضی باشد، حلقه دیگر حزب شیطان می‌باشد، همان گونه كه حزب الله یك سلسله است. با لعن قاتلان سیدالشهدا و گریه برای امام، عضویت خود در حزب الله و نفرت خود را از حزب شیطان اعلام می‌كنیم.
عشق به خدا و بندگان صالح او و نفرت از شیطان و دوستداران او، پایه و اساس دین است.
در حدیث قدسی آمده است: خداوند به موسی(ع) فرمود: آیا هرگز كاری برای من انجام داده‏ای؟ موسی عرض كرد: برایت نماز گزاردم، روزه گرفتم، صدقه دادم و تو را یاد كردم؛ خداوند فرمود: نماز برهان و حجّت برای توست؛ روزه سپر تو در برابر آتش جهنم است؛ صدقه، سایه سرت] در روز قیامت[ و یاد من، نوری برای تو است اما چه كاری برای من كرده‏ای؟ موسی(ع) عرض كرد: مرا به كاری كه برای توست راهنمایی فرما. خداوند فرمود: آیا هرگز برای خاطر من با كسی دوستی یا دشمنی كرده‏ای؟ موسی دانست كه برترین اعمال، دوستی و دشمنی به خاطر خداست". (3) در روایتی آمده است كه ایمان، دوستی اولیای خدا و دشمنی با دشمنان خدا است. (4)
در زمینه حب و بغض به خاطر خدا، به نقل از شیعه و سنی نبی اكرم می‏فرماید: "حب و بغض به خاطر خداوند، واجب است"، (5) بنابراین، یكی دیگر از فلسفه‏های زیارت عاشورا را تحكیم حب و بغض به خاطر خدا می‏توان برشمرد.
بر همین اساس، تولی و تبری از فروع اسلام است ودر فرهنگ اسلامی و خصوصا شیعه جایگاه خاصی دارد.
تولی به معنای دوست داشتن دوستان خدا وتبری به معنای بیزاری جستن وتنفر از دشمنان خداست.
تولی و تبری، محدوده و اساس گرایش ها، موافقت ها و مخالفت های مسلمان را در ارتباطات انسانی مشخص می كند.
خداوند در ما محبت را آفریده است تا نسبت به كسانی كه به ما خدمت می‏كنند، یا كمالی دارند، - خواه كمال جسمانی، یا كمال عقلانی یا روانی و یا عاطفی - به ابراز علاقه و محبت بپردازیم.
هنگامی كه انسان احساس كند كمالی و یا صاحب كمالی یافت می‏شود، نسبت به آن كمال و صاحب كمال محبت پیدا می‏كند. علاوه بر آن در وجود انسان نقطه مقابل محبت به نام "بُغض و دشمنی" قرار داده شده است. همان گونه كه فطرت انسان بر این است كسی را كه به او خدمت می‏كند دوست بدارد؛ فطرتش نیز بر این است كسی را كه به او ضرر می‏زند، دشمن بدارد.
البته ضررهای مادیِ دنیوی برای مؤمن اهمیتی ندارد. چون اصل دنیا برای او ارزشی ندارد. اما دشمنی كه دین و سعادت ابدی را از انسان بگیرد، آیا قابل چشم‌پوشی است؟ قرآن می‏فرماید: "ان الشیطان لكم عدو فاتخذوه عدواً؛ شیطان دشمن شما است، شما هم باید با او دشمنی كنید. "(6)
با شیطان نمی‏شود كنار آمد، وگرنه روح شیطانی در آدمی نفوذ می‌یابد.
اگر باید با اولیای خدا دوستی كرد، با دشمنان خدا هم باید دشمنی كرد. این فطرت انسانی است و عامل تكامل و سعادت آدمی است. اگر "دشمنی" با دشمنان خدا نباشد، به تدریج رفتار انسان با آنها دوستانه می‏شود و در اثر معاشرت، رفتار آنها را می‏پذیرد و حرف‏های آنان را قبول می‏كند و كم كم شیطان دیگری مثل آنها می‏شود.
دشمنی با دشمنان، سیستمی دفاعی در مقابل ضررها و خطرها ایجاد می‏كند. بدن انسان همان گونه كه عامل جاذبه‏ای دارد كه مواد مفید را جذب می‏كند، سیستم دفاعی نیز دارد كه سموم و میكرب‏ها را دفع می‏كند. این سیستم با میكرب مبارزه می‏كند و آنها را می‏كشد. كار گلبول‏های سفید همین است. اگر سیستم دفاعی بدن ضعیف شد، میكرب‏ها رشد می‏كنند. رشد میكرب‏ها به بیماری منجر می‏شود و بیمار ممكن است با مرگ رو به رو شود.
اگر بگوییم ورود میكرب به بدن ایرادی ندارد، آیا در این صورت بدن سالم می‌ماند؟
باید میكرب را از بین برد. این سنت الهی است. این تدبیر و حكمت الهی است كه برای هر موجود زنده‏ای، دو سیستم در نظر گرفته است: یك سیستم برای جذب و دیگری سیستم دفع. همان طور كه جذب مواد مورد نیاز، برای رشد هر موجود زنده ای لازم است، دفع سموم و مواد زیانبار از بدن هم لازم است. اگر انسان سموم را دفع نكند، نمی‏تواند به حیات خود ادامه دهد.
موجودات زنده قوه دافعه دارند. قوه دافعه به خصوص در حیوانات و انسان همین نقش را ایفا می‏كند. در روح انسان باید چنین استعدادی وجود داشته باشد. باید عامل جاذبه روانی داشته باشیم تا از كسانی كه برای ما مفید هستند، خوشمان بیاید، دوستشان بداریم و به آنها نزدیك شویم، تا از آنان علم، كمال، ادب، معرفت و اخلاق فرا بگیریم.
چرا انسان افراد و امور پسندیده را دوست دارد؟ برای اینكه وقتی به آنان نزدیك می‏شود، از آنها استفاده می‏كند. نسبت به خوبانی كه منشأ كمال هستند و در پیشرفت جامعه مؤثرند باید ابراز دوستی كرد اما در مقابل، باید با كسانی كه برای سرنوشت جامعه زیانبار هستند دشمنی كرد.
قرآن می‏فرماید باید به حضرت ابراهیم(ع) و یاران او تأسی كنید. حضرت ابراهیم(ع) در فرهنگ اسلامی جایگاه بسیار رفیعی دارد. پیغمبر اكرم(ص) هم می‏فرمود من تابع ابراهیم هستم.
ابراهیم(ع) و یارانش به بت‏پرستانی كه با آنها دشمنی كردند و ایشان را از شهر و دیار خود بیرون راندند، گفتند: "انّا برئاء منكم؛ ما از شما بیزاریم. " بعد می‏فرماید: بین ما و شما تا روز قیامت دشمنی و كینه برقرار است؛ مگر اینكه دست از خیانتكاری بردارید.
لعن و نفرین و دشمنی با كافران و بدكاران و ظالمان، اعلام تنفر از كفر، بدی و ظلم است. مؤمن همان گونه كه عشق به خوبی، نیكی و عدالت و پاكی دارد، از زشتی، بدی و ستمگری بیزار است. نمی‌تواند قلبی پاك باشد، اما از ستم، زشتی، پلیدی و خیانت بیزار نباشد. لعن بر كافران و ظالمان اعلام همین حقیقت است.
تنها دوستی دوستان خدا كافی نیست؛ اگر دشمنی با دشمنان خدا نباشد، دوستی دوستان هم از بین خواهد رفت. اگر سیستم دفاعی بدن نباشد، سیستم جذب هم، نابود خواهد شد. مهم این است كه جای جذب و دفع را درست بشناسیم.
نمی‏توانیم از بركات حسینی استفاده كنیم مگر اینكه اوّل دشمنان او را لعن كنیم، بعد بر او سلام بفرستیم. قرآن می‏فرماید: "أشدّاء علی الكفّار رحماء بینهم ". (7)
پس در كنار سلام، باید لعن باشد. در كنار ولایت، تبرّی و اظهار دشمنی نسبت به مخالفان اسلام نیز باید باشد.
برپایی مجالس عزاداری و لعن و نفرین ها، باید با معنا و جهت دار باشد، به طوری كه نفرت از یزیدهای زمانه را به دنبال داشته باشد، نیز روحیه یاران با وفای امام به نمایش در آید و شعارها بر پایه شعور باشد..

منبع : مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
پی نوشت ها:
1. المیزان، ج1، ص 390.
2. احزاب (33) آیه 64.
3. میزان الحكمه، ج 2، ص 966.
4. همان، ص 944.
5. كنزالعمّال، ح 24688
6. فاطر (35) آیه 6
7. فتح (48) آیه 29.



طبقه بندی: پرسش و پاسخ پیرامون امام حسین علیه السلام،
برچسب ها: هدف از لعن و نفرین بر قاتلان و دشمنان امام حسین،

تاریخ : دوشنبه 1 آذر 1395 | 08:14 بعد از ظهر | نویسنده : ابراهیم قربانی نهرخلجی | نظرات

  • paper | بک لینک | خرید بک لینک