چرا برای امام حسین(ع)گریه ام نمی گیرد؟
گریه نكردن چند دلیل می تواند داشته باشد :
1- وراثت:
انسان ها در استعدادها، عواطف و روحیات متفاوتند. بیش تر تفاوت ها ناشی از شرایط و زمینه ها و امكانات متفاوتی است كه افراد در آن پرورش یافته اند. بعضی به خاطر عامل وراثت، كم تر می توانند گریه كنند. بارها دیده شده است این گونه افراد حتی در فوت عزیزان شان آن گونه كه بعضی واكنش نشان می دهند، متأثر نمی شوند. بعضی هم راحت گریه می كنند و هم راحت می خندند. بعضی نمی توانند به آسانی بخندند و به سختی گریه می كنند.
ادامه مطلب

چرا برای امام حسین(ع)گریه ام نمی گیرد؟
گریه نكردن چند دلیل می تواند داشته باشد :
1- وراثت:
انسان ها در استعدادها، عواطف و روحیات متفاوتند. بیش تر تفاوت ها ناشی از شرایط و زمینه ها و امكانات متفاوتی است كه افراد در آن پرورش یافته اند. بعضی به خاطر عامل وراثت، كم تر می توانند گریه كنند. بارها دیده شده است این گونه افراد حتی در فوت عزیزان شان آن گونه كه بعضی واكنش نشان می دهند، متأثر نمی شوند. بعضی هم راحت گریه می كنند و هم راحت می خندند. بعضی نمی توانند به آسانی بخندند و به سختی گریه می كنند.
2- قساوت قلب:
احادیث و روایات بسیاری رقت قلب را ستوده است. پیامبر گرامی اسلام(ص)فرمود: "اشك چشم ها و ترس دل ها، از رحمت و مهربانی خدا است". (1) از سوی دیگر گریه نكردن را ناشی از قساوت قلب دانسته است.
پیامبر یكی از علائم شقاوت را خشكی چشم دانست: "از نشانه های شقاوت و سخت دلی، خشكی چشم است (یعنی آن جا كه عواطف و احساسات انسانی اقتضا كند، اشكش در نیاید) و سنگدلی و آزمندی در جستجوی روزی و اصرار در ارتكاب گناه". (2)
حضرت خطاب به اباذر فرمود: "ای اباذر! هر كه تواند گریه كند باید بگرید. هر كس نتواند ناگزیر قلبش را اندوهگین كند. خود را به حالت گریه كنندگان در آورد زیرا سنگدل از خداوند دور است". (3)
مولای متّقیان امیر مؤمنان علی(ع)فرمود: "إذا لم یجئك البكاء فتباك فإن خرج من عینك مثل رأس الذباب فبخ بخ؛ چون گریه ات نیاید. تظاهر در گریستن كن. پس اگر از چشمانت به اندازه سر پشّه ای اشك خارج شود خوش به حالت ". (4) از روایات بر می آید كه گناه و ظلم، یكی از عوامل مهم قساوت قلب و خشكی چشم است. انسان وقتی گناه می كند قلبش تیره و تار شده و دقّت و نرمی از آن خارج می شود. قلب سخت و تیره نمی تواند در چشم اثر بگذارد و آن را گریان كند.
انسان های غافل نمی توانند گریه كنند چون فكر و دل شان به دنیا مشغول می باشد. چشمان شان مجذوب جلوه های دنیا و قلب شان از عاطفه خالی است. چنین چشمی نمی تواند اشك بریزد. اشك به خارج از این عالم تعلق دارد چون از عاطفه ریشه می گیرد و عاطفه جایگاه ملكوتی دارد. شهید بزرگوار آیت الله دستغیب شیرازی در قساوت قلب و درمان آن مطالب مبسوط و ارزنده ای دارند. (5)
بر هر انسان عاقلی لازم است گاهی سری به دل خود بزند، اگر در آن از بیماری و انحراف از فطرت اولیه چیزی دید، باید فوراً در مقام معالجه آن برآید. تنها راه خلاصی و نجات از شر آمال و قساوت قلب، تفكر زیاد در فنا و زوال دنیا، یعنی حیات مادی است تا جایی كه هر چه به چشم او خورد یا به گوش او رسید، فوراً زوال آن را متوجه شود. نیز مرگ خود را از هر چیز نزدیك تر ببیند.
سفارش در باره یاد مرگ در خطبه‏ها و مكتوب‏های امیرالمؤمنین(ع) در نهج البلاغه و غیر آن زیاد به چشم می‏خورد. بالاتر از همه، سفارش‏ها و سخنان زیادی است كه در قرآن مجید راجع به مرگ و جهان آخرت شده است. ضمن این كه یاد خدا و نیز مهربانی با یتیم دل را نرم می‏كند. برای به دست آوردن رقت قلب باید اسباب و عللی را با دل آمیخت.
پاره ای از اسباب رقت قلب عبارتند از:
1- اجتناب از گناه:
حضرت علی(ع) می فرمایند: مَا جَفَّتِ الدُّمُوعُ إِلَّا لِقَسْوَه الْقُلُوبِ وَ مَا قَسَتِ الْقُلُوبُ إِلَّا لِكَثْرَه الذُّنُوبِ؛
اشك ها خشكیده نشد مگر به خاطر سنگدلی ها و قساوت قلب ها. قلوب با قساوت نشد مگر به خاطر زیادی گناهان. (6)... .
2- زهد در دنیا:
امام علی(ع) می فرمایند: إِنَّ الزَّاهِدِینَ فِی الدُّنْیَا تَبْكِی قُلُوبُهُمْ وَ إِنْ ضَحِكُوا؛ زهد ورزان در دنیا قلب های شان می گرید، گرچه به ظاهر بخندند. (7) گریه قلب همان رقت قلب است و با زهد در دنیا حاصل می شود. زهد یعنی دل را در گرو مال و آمال نگذاشتن.
3- ترك آرزوهای دراز:
هیچ چیز مانند آرزو های شیطانی و هوس های نفسانی دل انسان را تیره و تار نمی كند و میان انسان و خدا فاصله نمی اندازد.
اما سجاد علیه السلام می فرماید: وَ أَنَّكَ لا تَحْتَجِبُ عَنْ خَلْقِكَ إِلا أَنْ تَحْجُبَهُمُ الْأَعْمَالُ [الْآمَالُ‏] دُونَك(8)؛ تو ای خدا از خلایق خود در حجاب نشوی، مگر آن كه كردارشان میان تو و خلایق حاجب شود.
4- پرهیز از پر خوری:
زیاد خوردن و زیاد آشامیدن، آثار بسیار زیان‌بار دنیایی و آخرتی دارد كه یكی از آن آثار، سنگ‌دلی است. در روایتی از پیامبر اكرم(ع) نقل شده است:
‏ مَنْ تَعَوَّدَ كَثْرَه الطَّعَامِ وَ الشَّرَابِ قَسَا قَلْبُهُ؛(9) كسی كه به زیاد خوردن و زیاد آشامیدن عادت كند، سنگ‌دل می‌شود.
نیز می‌فرماید:
إِیَّاكُمْ وَ الْبِطْنَه فَإِنَّهَا مَقْسَاه لِلْقَلْبِ و مَكْسَلَه عَنِ الصَّلَوه وَ مَفْسَدَه لِلْجَسَدِ؛(10) از پرخوری بپرهیزید، زیرا باعث قساوت قلب و سستی برای نماز و تباه شدن بدن می‌شود.
پس می توان نتیجه گرفت كه كم خوری مانع قساوت قلب می شود.
در غذا خوردن. ملاك این است كه از پرخوری بدنش بیمار نگردد. اگر از افراط در كم خوری هم كسی مریض شود، نكوهیده است. بدن چون مركب پرواز روح است، باید قوی و چالاك باشد. پس باید از پر خوری و كم خوری افراطی اجتناب كرد.
علاوه برآن چه گذشت اموری در رقت قلب موثر است:
1 - مهربانی كردن به یتیم،
2 - خوردن بعضی غذاها و میوه‏ها مانند عدس، انجیر، انار، نان جو، سركه، انگور و زیتون،
3 - یاد و ذكر خدا،
4 - قرائت قرآن،
5 - شركت در تشییع جنازه،
6 - پرداخت بدهی‏ها،
7 - شستشوی لباس‏ها،
8 - رفتن به بیمارستان‏ها و سركشی به بیماران و مستضعفان. (11)

منبع : مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
پی نوشت ها:
1. صادق احسان‌بخش، آثار الصادقین، روابط عمومی ستاد برگزاری نماز جمعه گیلان، چاپ اول، 1369 , ج 2، ص 77.
2. همان، ج 2، ص 72.
3. همان، ص 73.
4. مكارم الأخلاق، الحسن بن الفضل الطبرسی، دار الشریف الرضی - قم، 1412 ه. ق , ص 317.
5. شهید دستغیب، قلب سلیم، دارالكتب الاسلامیه، ص 301 تا 357.
6. حر عاملی، وسائل الشیعه، مؤسسه آل البیت، قم، 1409 ه. ق، ج 16، ص 45.
7. نهج البلاغه، دار الهجره للنشر - قم، خطبه 113.
8. شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، دعای ابو حمزه ثمالی.
9. بحار الأنوار، علامه مجلسی، مؤسسه الوفاء، بیروت، 1404 ه. ق، ج1، ص 293.
10. عده الداعی، ص313.
11. قلب سلیم، ص232.



طبقه بندی: پرسش و پاسخ پیرامون امام حسین علیه السلام،
برچسب ها: چرا برای امام حسین(ع)گریه ام نمی گیرد،

تاریخ : سه شنبه 24 آذر 1394 | 09:26 بعد از ظهر | نویسنده : ابراهیم قربانی نهرخلجی | نظرات

  • paper | خرید بک لینک | فروش بک لینک