پرسش و پاسخ های قرآنی ( آیا دوستى و دوست داشتن گناه است؟)

آیا دوستى و دوست داشتن گناه است؟

در قرآن بعضى از دوستى ‏ها و دوست داشتن ‏ها گناه شمرده شده است، از جمله:

1. كسى كه دوست دارد به كارى كه انجام نداده، ستایش شود. «یُحِبّون أن یُحمَدوا بما لم یَفعلوا» مثلًا كسى كه آیة اللّه یا دكتر یا مهندس نیست، امّا دوست دارد كه به او این القاب داده شود. قرآن مى ‏فرماید: امیدى به رستگارى این افراد نیست.

«فلا تحسبنّهم بمفازة من العذاب»

2. كسانى كه دوست دارند زشتى‏ ها در میان جامعه ‏ى اهل‏ ایمان گسترده و پخش شود، براى آنها عذاب دردناكى است. «یُحِبّون أن تشیع الفاحشة فى الّذین آمنوا ...» آرى، دوستى و علاقه به نشر عیب‏هاى دیگران نیز گناه است.

3. راضى بودن به گناه دیگران، سبب شریك شدن در گناه آنان است. چنانكه قرآن در مورد كشتن شتر حضرت صالح مى ‏فرماید: «فعقروا الناقة»  آنها همگى شتر را كشتند و حال آنكه یك نفر بیشتر نبوده است و دیگران به كار او راضى بودند و یا در شب‏ قدر مى ‏خوانیم: «الّلهم العن قتلة علىّ بن ابیطالب» یعنى خداوندا! قاتلان حضرت را لعنت كن. گرچه یك نفر قاتل است؛ ولى جمعى به كار او راضى بودند.

به هرحال انسان با دوست داشتن و راضى بودن خود، یك‏ رابطه و پیوند مكتبى بین خود و دیگران برقرار مى‏ كند؛ اگر محور دوستى، نیكى و خوبى ‏ها بود، در ثواب و پاداش ها و اگر محور دوستى، بدى و شرارت‏ ها بود، در كیفر و مجازات‏ها شریك مى ‏شود.

دوستى ‏هاى دختر و پسر معمولًا بسترى براى رابطه‏ هاى ناروا و پرتگاه خطرناكى است كه باید انسان از آن پرهیز كند و با تقواى الهى خود را از این دام ‏ها حفظ كند.

پرسش و پاسخهاى قرآنى جلد 1 صفحة 43





موضوع: پرسش و پاسخ های قرآنی، برچسب ها: پرسش و پاسخ های قرآنی ( آیا دوستى و دوست داشتن گناه است؟)،
[ جمعه 30 آبان 1393 ] [ 10:18 بعد از ظهر ] [ ابراهیم قربانی نهرخلجی ]
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic